[Een artikel uit de krant De Morgen van 03.05.2010] [bron]
'From the cradle to the grave' (van de wieg tot het graf), dat nam een koppel uit Oldbury in Engeland wel erg letterlijk. De tortelduifjes leken echt voortbestemd voor elkaar sinds ze 22 jaar geleden op dezelfde materniteit geboren werden.
Zowel de moeder van Richard als van Kayleigh Brooke lagen in 1989 in het ziekenhuis waar ze op dezelfde materniteit bevielen. Het lijkt erop dat Cupido's boog altijd al raak zou schieten, want vorige zaterdag deden Richard en Kayleigh de huwelijksklokken van de St John-kerk in Halesowen luiden.
"We konden het niet geloven toen we ontdekten dat onze moeders op hetzelfde ogenblik in het ziekenhuis lagen", vertelt Richard. "Ik werd geboren op 22 april en Kayleigh op 25 april, maar mijn moeder moest nog een week in het ziekenhuis blijven."
Liefjes sinds middelbare school
Enkele jaren later zaten de twee in dezelfde klas op de middelbare school. Ze werden voor het eerst verliefd op de prille leeftijd van vijftien. "Ik geraakte op school altijd in de problemen", vertelt Richard. "Zo werd ik een keer in elkaar geslagen. Kayleigh was toen de enige die me een sms'je stuurde om te vragen hoe het met me was. Nadien zijn we beginnen afspreken. Niemand gaf onze relatie een kans, zelfs de leerkrachten niet, maar we hebben hen van het tegendeel bewezen. Ik weet met mijn geluk geen blijf."
"Op school vond iedereen dat ik niets met hem moest beginnen omdat hij zich altijd in de nesten werkte", vertelt Kayleigh. "Onze relatie zou niet lang stand houden, dachten ze. Maar mijn gevoelens waren te sterk en ik volgde mijn hart."
Aanzoek
Richard, 22, vroeg Kayleigh op haar 21e verjaardag ten huwelijk. Haar hele familie was op het verjaardagsfeest aanwezig want haar vader was die dag ook jarig. Richard knielde neer bij Kayleigh's favoriete nummer - 'Every Day I Love You' van Boyzone - voor hij zijn aanzoek deed.
"Onze families schieten erg goed op, zeker na wat er met onze moeders gebeurde. De bruiloft was dan ook één groot familiefeest", zegt Richard. "Ons huwelijk was perfect. Ook al zouden we ervoor de lotto gewonnen hebben, we zouden niets veranderd hebben."
Las Vegas
"Het was fantastisch toen we erachter kwamen dat we als baby's op dezelfde verdieping van de kraamkliniek hadden gelegen. Dat betekent dat we ons hele leven, van begin tot eind, bij elkaar zullen zijn. Er zijn weinig mensen die zoiets kunnen zeggen", zei de bruid nog.
Het koppel vertrok naar Las Vegas op huwelijksreis. "We hopen in Vegas evenveel geluk te hebben", klonk het bij de pasgetrouwden.
De muurkrant van CVO Lethas. Voor cursisten en leraars. Et aussi en français and in English y también en Español!
woensdag 29 februari 2012
zondag 5 februari 2012
Populaire voornamen in Vlaanderen
In de januari 2012 waren dit de populairste voornamen voor pasgeboren baby's in Vlaanderen:- Voor meisjes: Emma, Elise, Louise, Mila, Fleur
- Voor jongens: Lars, Mathis, Robbe, Adam, Noah
De populairste namen van het moment kan je altijd terugvinden op de webiste van Kind en Gezin, onderaan op deze pagina.
Je kan op die website ook nakijken hoeveel kinderen er het afgelopen jaar geboren zijn met een bepaalde naam. Bijvoorbeeld: van 5 februari 2011 tot 5 februari 2012 zijn er in Vlaanderen 312 jongens met de naam Lars geboren. 144 baby's kregen de naam Mohamed, 75 Hamza, 25 Pieter, 8 Richard, 3 Said.
Interessant voor wie kinderplannen heeft en mooie namen zoekt, of voor wie wil kijken hoe origineel de naam van zijn kind is.
dinsdag 31 januari 2012
Kringwinkels almaar populairder
In de cursus Nederlands 2.2 is er een thema over "Kringwinkels", winkels waar je heel goedkoop tweedehandse meubels, kleren, boeken, ... kan kopen.
Op de website De wereld morgen kan je een interview lezen met Koen Goemans, de directeur van kringwinkel Opnieuw & co. [link]
Interessant als extra leesmateriaal bij de cursus!
Op de website De wereld morgen kan je een interview lezen met Koen Goemans, de directeur van kringwinkel Opnieuw & co. [link]
Interessant als extra leesmateriaal bij de cursus!
zondag 8 januari 2012
Interview met een leraar: Amanda
Halverwege december interviewde Lethas Journal onze 26-jarige collega Amanda in de gezellige leraarskamer van Hovenier.
Vertel eens wat over jezelf
Vorig jaar gaf ik hier zowel Frans als Nederlands maar nu enkel nog Frans. Ik volg momenteel ook een lerarenopleiding in Gent.
Ik ben in Brussel geboren, een echte Brusselse dus, en heb 2 zussen. Momenteel woon ik in Gent omdat ik de lerarenopleiding in Gent volgde en mijn vriend weg wou uit Brussel. Toch kom ik hier nog veel om familie en vrienden te zien.
Het grote verschil tussen Gent en Brussel is dat Gent veel kalmer is en alles is dichterbij. Ik vind wel dat hier alles gemakkelijker bereikbaar is met het openbaar vervoer, maar misschien is dat omdat ik Brussel beter ken.
Ik dwaal graag rond in Brussel, gewoon wandelen zonder doel, om zo leuke winkeltjes en cafeetjes te ontdekken. De kerstmarkt vind ook wel leuk en in de zomer schuim ik graag rommelmarkten af, die dan in verschillende gemeenten georganiseerd worden.
Wat doe jij in vrije tijd?
Ik zing al 11 jaar gospel. Toen ik 16 jaar was, zag ik samen met een vriendin Sisteract, de film met Whoopi Goldberg en we wilden dat eens proberen. Eerst zijn we gestart met ateliers en later is er een koor gevormd. Ik mag dan wel één van de jongsten in het koor zijn, toch word ik beschouwd als een ancien. Ik speel ook in een Afro-Urugayaanse percussie-groep waarin ik samen met enkele anderen met zang de percussie begeleid.
Vroeger heb ik ook Afrikaanse en Braziliaanse dans gedaan. Ik dans nog altijd heel graag, maar nu alleen voor mijn plezier.
Ik hou ook van barbecues, vooral die met chimi churi saus van mijn papa!
Hoe lang geef je al les?
Ongeveer een jaartje. Ik vind het heel tof, vooral door het publiek dat heel divers is. Toen ik 15 was gaf ik al bijles, eerst aan kindjes en dan later aan wat oudere kinderen. Zo wist ik dat lesgeven me wel lag. In de lerarenopleiding vond ik vooral de stages interessant.
Je blijft niet meer zo lang bij ons?
Nee, dat klopt. Begin januari ga ik naar Kinshasa in Congo om daar les Nederlands te geven aan de Belgische Franstalige school. Ik heb Afrikanistiek gestudeerd en het idee om daar les te geven spreekt me wel aan. Ik ga nu voor zes maanden en misschien blijf ik dan voor nog eens zes maand, maar dat zullen we wel zien. Ik weet dat ik m'n vriend en familie hard zal missen, maar het was nu of nooit. Zo'n ervaring wordt je niet vaak in je schoot geworpen. In Kinshasa hoop ik een koor te vinden om in te zingen, dat lijkt me geweldig. Ik heb al enkele tips gekregen en kijk ernaar uit.
Wat vind je zelf je beste en je slechtste eigenschap?
Mmm, Ik ben heel principieel en ik weet wat ik wil, dat vind ik een goede eigenschap van mezelf. Aan de andere kant ben ik dan weer heel koppig, als ik vind dat ik gelijk heb, blijf ik bij mijn standpunt.
Wat doe je als je ongelijk hebt?
Ik heb nooit ongelijk!
Dank u voor dit interview en moge je verblijf in Congo een fantastische ervaring zijn.
zondag 1 januari 2012
Een nieuw jaar
Lethas Journal wenst al de studenten en al het personeel van Lethas een heel mooi 2012, thuis en op school.
zondag 25 december 2011
Buitenlanders in België
De cursisten van 2.1 intensief schreven een briefje naar Hanne Cools, de redactrice van Libelle naar aanleiding van een reeks ‘Buitenlanders in België’. Zij moesten praten over hun landgenoten en over de Belgen, en moesten in hun zinnen ‘dus’ en ‘toch’ gebruiken. Hieronder vind je enkele pareltjes!
Beste Hanne Cools,
Jouw artikel trok mijn aandacht. Ik heet Loubna, ik ben Marokkaans. Ik hou van België omdat ik hier geboren ben. Ik hou ook van Marokko.
In Marokko zijn de mensen vriendelijk, dus zijn er veel toeristen. In mijn land zijn er nog veel ongeletterden, toch zijn er veel nieuwe scholen.
In België zijn de mensen altijd stipt, dus zijn ze ernstig. Het regent vaak in België, toch hebben de mensen altijd een glimlach op hun gezicht.
Groetjes,
Loubna B. (2.1)
***
***
Beste Hanne Cools,
Ik heet Jorge. Ik ben een man die in Tenerife geboren is. Ik woon al 3 jaar in België. Ik vind dat de mensen van mijn land heel vrolijk zijn. Veel mensen weten niet wat stress is, toch zijn het harde werkers. Zij werken meer uren dan de mensen uit andere landen van Europa, maar de kwaliteit van hun werk is minder. Ik denk dat mijn landgenoten veel lawaai maken.
Ik vind dat de Belgen gestresseerd zijn, dus zijn het agressieve chauffeurs. Ik vind ook dat de mensen in België gesloten zijn; toch zijn zij heel beleefd. Ze zijn georganiseerd en houden van werken, dus kunnen zij de beste bieren en pralines van de wereld maken.
Als ik in mijn land ben, mis ik de goede dingetjes van België, maar in België mis ik het weer van mijn kleine eiland, de blauwe zee en mijn familie. Ik heb mijn hart in twee stukjes gedeeld.
Met vriendelijke groeten,
Jorge L. (2.1)
dinsdag 6 december 2011
Een liefdesgedicht
Sint-Valentijn is nog ver weg, maar de klas NT2 3.2 heeft op vrijdag 2 december een liefdesgedicht geschreven.
Ik ben zo verliefd.
Mijn lieveling, mijn schat, my love.
Elke dag denk ik aan mezelf.
Uit het hart gegrepen.
Mooie dagen voor de toekomst.
De hartstocht maakt me zot.
Met hart en ziel.
Mijn ogen zien je gezicht overal.
We zijn zielsverwanten.
Mijn oren horen je stem dag en nacht.
Ik ruik je parfum overal.
Ik voel je zachte huid onder mijn vingers.
Ik verlang naar jouw aanwezigheid hoewel je er bent.
Altijd samen en nooit samen.
Je bent in mijn dromen, nu wacht ik op jou in mijn leven.
Ik ben trots op je.
En op mezelf.
Mag ik je nog eens omarmen?
Knuffel en slaap zacht.
vrijdag 21 oktober 2011
Het bezoek aan de VRT: Reyers Laat op Canvas op 10 oktober 2011
Dankzij onze leerkracht brachten we een onvergetelijke avond door in de VRT met andere cursisten 3.1.
Het begon met een afspraak buiten de school. Ik had een sollicitatiegesprek en daarom vreesde ik vertraging te hebben. Het omgekeerde is gebeurd: ik was de eerste en onze lerares Elly was te laat omdat ze op de verkeerde tram was gestapt. Het begon goed!
Tenslotte zijn we op tijd aan het onthaal van de VRT gekomen. We werden hartelijk ontvangen. Met onze gids konden we enkele studio’s bezoeken en zien hoe de mensen daar werken. De sfeer is zeer aangenaam en de mensen van de VRT zijn sympathiek en bereidwillig.
Na het eten zijn we in de bar van de VRT gaan wachten. Waarschijnlijk waren de genodigden te laat, want het duurde een beetje lang, maar we genoten ervan om met de andere cursisten, maar ook met hun leerkrachten kennis te maken. De sfeer was zeer ontspannen.
Uiteindelijk begon de uitzending van Reyers Laat. Er waren 3 thema’s. Het eerste met Caroline Gennez en Wouter Van Besien die over de voorbije onderhandelingen hebben gesproken. Daarna is Patrick Duynslaegher gekomen met zijn filmfestival. Zoals elk jaar kloeg hij erover dat er geen Vlaamse films voor te stellen waren. Yehya Kaddouri voltooide de avond met zijn sterke Nederlandse accent over zijn boek: “Lach met de duivel”: “Ik was zelfmoordterrorist”.
door: Denis (NT2 3.1)
P.S.: je kan de uitzending van Reyers Laat die Lethas bezocht hier online bekijken.
+
Tijdens ons bezoek aan de VRT hadden we verschillende studio’s voor TV-programma’s of voor de radio gezien. Daar zagen we wat achter een camera of een micro gebeurt: veel mensen die altijd hard werken om een goede reportage of een programma voor ons voor te bereiden.
In de VRT kregen we inlichtingen over de materialen, het licht en de moderne informaticasystemen.
Nu kijk ik naar de TV met andere ogen en luister ik naar de radio met andere oren. Het was echt tof.
door: Kaoutar (NT2 3.1)
P.S.: je kan de uitzending van Reyers Laat die Lethas bezocht hier online bekijken.
donderdag 20 oktober 2011
Zingen in de Zeyp op 13 oktober 2011
We zijn op 13 oktober 2011 in de Zeyp geweest om enkele Vlaamse liedjes te zingen maar ook te horen.
De muziek werd door Mik Deboes gespeeld, een heel sympathieke man. We waren met meer dan 30 cursisten.
We hebben enkele liedjes gezongen die ik kende; sommige liedjes daarentegen heb ik nog nooit gehoord, bv. “Anders anders” en “Twee meisjes”.
door: Fatiha (NT2 3.1)
zaterdag 15 oktober 2011
kinderen en hun gsm in de Gazet van Antwerpen
In de module Nederlands 2.2 discussiëren we over gsms. Bijvoorbeeld: vanaf welke leeftijd kunnen (of moeten) kinderen een gsm hebben?
Deze week stonden er in de Gazet van Antwerpen een cartoon (13 oktober) en een enquête (14 oktober) over hetzelfde thema. Wat vind jij? Hebben kinderen van 10 jaar al een gsm nodig?
Deze week stonden er in de Gazet van Antwerpen een cartoon (13 oktober) en een enquête (14 oktober) over hetzelfde thema. Wat vind jij? Hebben kinderen van 10 jaar al een gsm nodig?
gsm-etiquette
De klas NT2 2.2 in De Zeyp schreef enkele praktische regels voor een goed gsm-gebruik. Lees ze hieronder:


- Praat in je gsm, roep niet.
- Bel niet te lang met je gsm op openbare plaatsen.
- Kies een discrete beltoon.
- Bel niet in de auto als chauffeur
- Zet je gsm uit in het ziekenhuis en op het vliegtuig. ("en in de klas", zegt de leraar, maar daar zijn de cursisten het niet helemaal mee eens.)
woensdag 28 september 2011
Duitse postbode trouwt met zijn kat
[Een artikel uit de krant De Morgen van 03.05.2010] [bron]
Een Duitse postbode heeft het afgelopen weekend zijn poes gehuwd. Dat schrijft boulevardkrant Bild vandaag. Met de ceremonie wilde de dertiger zijn liefde uitdrukken voor het dier, waarmee hij al tien jaar samenleeft. De postbode leeft alleen en beschouwt de kat als zijn partner. "Onze relatie is uniek", aldus de 39-jarige Uwe Mitzscherlich. "We strelen elkaar voortdurend en slapen samen in mijn bed."
Omdat het in Duitsland onmogelijk is om echt met een dier te trouwen, huurde de man een tv-actrice in als ambtenaar. Zijn tweelingbroer trad op als getuige. De 15-jarige poes droeg een wit kleed en miauwde gedurende de hele ceremonie, volgens Bild een uitdrukking van haar liefde voor de postbode. (afp/ddh)
(c) De Persgroep Publishing.
Een Duitse postbode heeft het afgelopen weekend zijn poes gehuwd. Dat schrijft boulevardkrant Bild vandaag. Met de ceremonie wilde de dertiger zijn liefde uitdrukken voor het dier, waarmee hij al tien jaar samenleeft. De postbode leeft alleen en beschouwt de kat als zijn partner. "Onze relatie is uniek", aldus de 39-jarige Uwe Mitzscherlich. "We strelen elkaar voortdurend en slapen samen in mijn bed."
Omdat het in Duitsland onmogelijk is om echt met een dier te trouwen, huurde de man een tv-actrice in als ambtenaar. Zijn tweelingbroer trad op als getuige. De 15-jarige poes droeg een wit kleed en miauwde gedurende de hele ceremonie, volgens Bild een uitdrukking van haar liefde voor de postbode. (afp/ddh)
(c) De Persgroep Publishing.
donderdag 30 juni 2011
poëzie in het Frans!
Le soleil brille
La lune scintille
Tes yeux me dévorent
Tes lèvres me désirent
Plus que des bijoux en or
Ou n’importe quel soupir
Même quand tu n’es pas là
Lorsque je pense, je pense à toi.
- Sylwia -
- 1.1 -
***
Oui, dans la ville de mon enfance
il y a l’ambre, la mer Baltique,
le vent, les morceaux de musique,
mon cœur, mon cœur, et…
et bonne chance !
Oui, au coin de mon école,
il y a les oiseaux dans le ciel,
l’église et beaucoup de soleil
mon cœur, mon cœur… et
je suis seule…
Oui, dans la rue de ma jeunesse,
il y a la joie, les souvenirs,
et mon cher fils, et son sourire,
mon cœur, mon cœur,
et l’amoureuse…
Dans la maison de l’espérance,
il y a la chaleur de la cheminée,
depuis de nombreuses années.
mon cœur, mon cœur, et…
et bonne chance…
- Alexandra -
- 1.1 -
***
J’ai écrit un poème terrible
Il était extrêmement mauvais
Je l’ai montré à mon amie
Et elle a crié, mon amie
Je l’ai donné à ma mère
Et elle a rapidement retourné la feuille
Mon père, il a explosé
Et mon petit frère l’a caché
Je l’ai apporté avec moi
à l’école aujourd’hui
Ma professeure s’est presque évanouie
Et mes amis se sont enfuis
- Najim -
- 1.1 -
***
Je ne t’aime pas pour tes yeux
Je ne t’aime pas pour tes cheveux
Je ne t’aime pas pour tes mains
Je t’aime parce que je te rends meilleur
Je t’aime parce que ta douleur est légère
Je t’aime parce que je te suis nécessaire
Je ne pense pas à demain
Je ne pense pas à après-demain
Je ne pense qu’à aujourd’hui
Je suis en toi et toi en moi
Cela me suffit.
- Yulia -
- 1.1 -
maandag 27 juni 2011
Gefeliciteerd & bedankt
Op 5 maart is leraar NT2 Pieter getrouwd met zijn vriendin An. Gefeliciteerd!
+Pieter en An willen alle leraars en cursisten bedanken voor hun felicitaties, cadeaus en wensen.
Een uitstap naar Gent (mei 2011)
Ik ga proberen te vertellen over mijn uitstap naar Gent met alle details.
Alles begon in de gang van het Centraal Station. Toen ik in het station aankwam, waren er veel mensen. In het midden was er een groep met leraren en studenten die allemaal wachtten om naar het spoor te gaan. We waren in totaal ongeveer met 100 personen. Toen alle studenten waren aangekomen, gingen we naar het spoor om op de trein te wachten. Toen de trein aankwam, stapten we in en we merkten dat een hele wagon voor ons was gereserveerd.
Tijdens de treinrit heb ik Sofiea ontmoet en spraken we in het Nederlands maar met fouten. Dan waren we in dezelfde groep en we bleven de hele dag samen.
Na de treinreis moesten we in kleurengroepen per 10 de tram nemen. Daar zag ik voor de eerste keer een hele grote fietsenparking. Toen we in Gent waren, gingen we in groep naar een specifieke plaats. Dan vertelde de lerares een beetje over een kanon op deze plaats. Het was een oud kanon dat uit de oorlog stamde van Engeland tegen Nederland. Er waren veel studenten die dronken en in het kanon sliepen, dus deed de stad het kanon dicht. Dan vertelde ze over twee andere gebouwen: een heel oud met een klok en het vakbondsgebouw.
Daarna deelde ze onze groep in twee en elke groep moest met een foto de weg vragen aan de mensen en de nieuwe plaats vinden. Op de volgende plaats wachtte een andere leraar, die vertelde over de plaats, iets vroeg en de volgend foto gaf. Onze volgende plaats was een feestplaats met een bekend standbeeld. Tijdens het wandelen moesten we ook de mensen vragen om sommige Gentse uitdrukkingen in het juiste Nederlands te vertalen. Naar de derde plaats zochten we langer maar gelukkig vonden we die. Er was een grote en heel mooie kathedraal. We moesten de naam van een schilderij vinden en van de mensen die op het schilderij waren. Het was “Het Lam Gods” met Adam en Eva. Er waren veel toeristen in Gent die de stad niet goed kenden daarom was het moeilijk iets te vinden door te vragen.
Daarna gingen we naar de volgende plaats: de “Mammelokker” dat is een standbeeld van een man en zijn dochter. De dochter ‘bracht’ eten voor haar vader naar de gevangenis.
Na de gevangenis gingen we naar het kleinste huis in Gent. Dat ligt naast het water. Het was echt een heel klein huisje. De laatste plaats die we zagen was de ‘oude vismijn’.
Na de wandeling hadden we een pauze om iets te eten. We gingen met onze groep naar een zitbank waar we aten en rustten. Dan kwamen we aan op onze afspraak naast het Gravensteen. We wachtten daar op alle studenten die deze activiteit kozen. In het Gravensteen bezochten we verschillende kamers. In elke kamer waren er antieke voorwerpen: wapens en werktuigen om te pijnigen. Het Gravensteen is indrukwekkend!
Na het Gravensteen winkelden we en dan gingen we naar onze afspraak met de hele groep.
Ik was heel moe maar ook heel blij over het bezoek aan Gent.
Anouch (Nederlands 2.2)
Alles begon in de gang van het Centraal Station. Toen ik in het station aankwam, waren er veel mensen. In het midden was er een groep met leraren en studenten die allemaal wachtten om naar het spoor te gaan. We waren in totaal ongeveer met 100 personen. Toen alle studenten waren aangekomen, gingen we naar het spoor om op de trein te wachten. Toen de trein aankwam, stapten we in en we merkten dat een hele wagon voor ons was gereserveerd.
Tijdens de treinrit heb ik Sofiea ontmoet en spraken we in het Nederlands maar met fouten. Dan waren we in dezelfde groep en we bleven de hele dag samen.
Na de treinreis moesten we in kleurengroepen per 10 de tram nemen. Daar zag ik voor de eerste keer een hele grote fietsenparking. Toen we in Gent waren, gingen we in groep naar een specifieke plaats. Dan vertelde de lerares een beetje over een kanon op deze plaats. Het was een oud kanon dat uit de oorlog stamde van Engeland tegen Nederland. Er waren veel studenten die dronken en in het kanon sliepen, dus deed de stad het kanon dicht. Dan vertelde ze over twee andere gebouwen: een heel oud met een klok en het vakbondsgebouw.
Daarna deelde ze onze groep in twee en elke groep moest met een foto de weg vragen aan de mensen en de nieuwe plaats vinden. Op de volgende plaats wachtte een andere leraar, die vertelde over de plaats, iets vroeg en de volgend foto gaf. Onze volgende plaats was een feestplaats met een bekend standbeeld. Tijdens het wandelen moesten we ook de mensen vragen om sommige Gentse uitdrukkingen in het juiste Nederlands te vertalen. Naar de derde plaats zochten we langer maar gelukkig vonden we die. Er was een grote en heel mooie kathedraal. We moesten de naam van een schilderij vinden en van de mensen die op het schilderij waren. Het was “Het Lam Gods” met Adam en Eva. Er waren veel toeristen in Gent die de stad niet goed kenden daarom was het moeilijk iets te vinden door te vragen.
Daarna gingen we naar de volgende plaats: de “Mammelokker” dat is een standbeeld van een man en zijn dochter. De dochter ‘bracht’ eten voor haar vader naar de gevangenis.
Na de gevangenis gingen we naar het kleinste huis in Gent. Dat ligt naast het water. Het was echt een heel klein huisje. De laatste plaats die we zagen was de ‘oude vismijn’.
Na de wandeling hadden we een pauze om iets te eten. We gingen met onze groep naar een zitbank waar we aten en rustten. Dan kwamen we aan op onze afspraak naast het Gravensteen. We wachtten daar op alle studenten die deze activiteit kozen. In het Gravensteen bezochten we verschillende kamers. In elke kamer waren er antieke voorwerpen: wapens en werktuigen om te pijnigen. Het Gravensteen is indrukwekkend!
Na het Gravensteen winkelden we en dan gingen we naar onze afspraak met de hele groep.
Ik was heel moe maar ook heel blij over het bezoek aan Gent.
Anouch (Nederlands 2.2)
Abonneren op:
Posts (Atom)




